Intro Stoppen Forum Chatten Mijn gedacht

Omhoog
Schema
WGO
Het Middel
Het Milieu
De Mens
Cirkels
Vormen
Lichamelijk
Psychologisch
Sociaal
 

 

 

   
 

Stan Ansoms

Alcoholisme, een verward kluwen

Wat alcoholisme is tracht Dr. Ansoms te omschrijven vanuit een verhelderend schema dat hij uit zijn ervaring puttend samenstelde. (met verhelderend bedoel ik het schema, niet dat alcoholisme eenvoudig of helder te interpreteren valt) Ook de gedachten van Jellinek en deze uit 'De vicieuze cirkels volgens Van Dijck' waren inspiratiebronnen. De titel van zijn boek omschrijft heel accuraat en inspirerend van wat alcoholisme is!
"Als de kringloop draaikolk wordt"
Heb je het beeld voor ogen van de vergevorderde aftakelende chronische alcoholist, de dagelijkse dronkaard? Dit beeld is erg negatief, men denkt aan wilszwakke, amorele, half-delinquente en gemarginaliseerde personen. Ze bestaan en zijn misschien erg leerzaam als voorbeeld maar ze zijn zeker niet representatief voor de grote meerderheid onder de alcoholisten of mensen met een drankprobleem.
Wegens dit beeld wordt echter het alcoholprobleem langer verborgen gehouden door de alcoholist en zijn omgeving. (Uit persoonlijke naam zou ik iedere belangstellende willen aanraden om een open vergadering bij te wonen van de Anonieme Alcoholisten, je kan ze daar bij bosjes vinden en vaststellen hoe ze er in werkelijkheid kunnen uitzien) Historisch was deze moraliserende, negatieve weerklank vroeger nog veel erger en het is nog niet zo heel lang dat men benadrukt dat alcoholisme een ziekelijk gebeuren is. Vooral Jellinek heeft dit ziektebeeld gepropageerd. Hij was een Amerikaanse socioloog die zich in belangrijke mate liet inspireren door de pas opgerichte AA-beweging (1935). Dr. Ansoms onderschrijft de studie van Jellinek en komt tevens tot het besluit dat indien iemand de vraag stelt: 'ben ik alcoholist of niet?' het niet enkel volstaat om te kijken hoeveel en hoe dikwijls iemand drinkt, soms is dit zelfs niet helemaal relevant. Meer fundamenteel zijn de manier waarop men drinkt; zijn 'vrijheidsgraad...' tov het drinken, het niet in staat zijn om 'weinig' te drinken.
Als info, klik hier voor enkele begrippen opgesteld door de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO)
Het invoeren van het ziekteconcept ivm alcoholisme bracht in elk geval meer begrip en hulpverlening teweeg. Dit betekent echter helemaal niet dat de alcoholist zich volledig mag verschuilen achter het alibi: "ik ben ziek", ziek zijn is geen synoniem van niet verantwoordelijk zijn. Vooral in verband met het herstel is het belangrijk te wijzen op de persoonlijke verantwoordelijkheid van de alcoholist.
In het schema komen de verschillende vormen van drinken naar voor als functie van hun vrijheidsgraad, gaande van normaal sociaal drinken tot vergevorderd chronisch alcoholisme. We zien dat alcoholisme een zeer complex gebeuren is waarbij zowel biologische, farmacologische als puur psychosociale factoren zeer negatief op elkaar ingrijpen, zowel bij het ontstaan als het verloop en de gevolgen van alcoholisme. Het ganse verslavingsgebeuren heeft een progressieve evolutie waarbij na enige tijd oorzaak en gevolg nog moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn.
Preventie-mogelijkheid situeert zich voornamelijk ter hoogte van de ontstaansfactoren en bij het begin van de toxicomane evolutie.
Curatief moet ingegrepen worden tijdens de verdere evolutie en zeker bij de gevolgen.
Het schema deelt zich verder in onder:
1- De ontstaansfactoren.

a- Het middel
b- Het milieu
c- De mens

2- Toxicomaan gedrag of de evolutie van het drinkpatroon.
a- De vier fasen volgens Jellinek
b- De vicieuze cirkels volgens Van Dijck
c- De verschillende vormen van drinken op een continuum
3- De gevolgen.
a- Op lichamelijk vlak
b- Op psychologisch vlak
c- Op sociaal vlak
De ontstaansfactoren.
In functie van de drinkgewoonten kan men de mensen in vier groepen indelen; de geheelonthouders, een overgrote meerderheid sociale drinkers, een belangrijke groep excessieve drinkers (zonder daarom verslaafd te zijn) en tenslotte een zeker percentage verslaafde drinkers of alcoholisten. De individuele consumptie van alcohol en de wijze waarop iemand drinkt wordt bepaald door een samenspel van talrijke factoren die men klassiek probeert te rangschikken onder drie noemers, de factoren gekoppeld aan het middel, het milieu en de mens. Het zijn de drie grote M's (terug)
Toxicomaan gedrag
De zeer uiteenlopende ontstaansfactoren kunnen niet alleen in de beginfase maar ook in het later alcoholistisch drinken zeker verschillen veroorzaken. Andere mechanismen, zowel van biologische als psychologische aard, zijn verantwoordelijk voor de procesmatige evolutie met nogal stereotype karakteristieken. En van de grote verdiensten van Jellinek bestond er juist in dat hij getracht heeft dit verloop te beschrijven volgens vier fasen. De ideen van Jellinek zijn nog steeds van enorme betekenis, niet alleen voor het verder wetenschappelijk denken over alcoholisme maar ook de AA-filosofie is in belangrijke mate gekoppeld aan dit ziekteconcept. Uiteindelijk blijven we natuurlijk geconfronteerd met het feit dat er heel wat verschillende drinkpatronen bestaan, zowel bij de verslaafde als bij de niet-verslaafde drinkers. (terug)
De gevolgen
Uit het schema blijkt dat de gevolgen te situeren zijn op drie niveaus, dit betekent niet dat ze bij alle alcoholisten op gelijkmatige manier verdeeld zijn. Regelmatig ontmoeten we alcoholisten die enorm veel psychosociale problemen hebben opgestapeld zonder bijzondere lichamelijke of biochemische afwijkingen te hebben. Anderzijds zijn er talrijke alcoholisten die gedurende jaren in stilte excessief gedronken hebben, of bij wie het drinken nooit gepaard ging met storend gedrag, en die dan plots tekens gaan ondervinden van reeds vergevorderd leverlijden. In functie van de meest opvallende gevolgen wordt men naar verschillende hulpcentra gekanaliseerd (medisch, sociaal-psychiatrisch of zelfs juridisch) wat verder stigmatiserend kan werken. (terug)
Besluit
Alcoholisme is een zeer complex probleem. Niet alle drankproblemen zijn onmiddellijk te interpreteren in het kader van alcoholverslaving. De juiste begrenzing is echter niet altijd gemakkelijk aan te geven. Er zijn verschillende graden van alcoholistisch drinken te onderscheiden. Op een bepaald moment geraken oorzaken en gevolgen evenwel onontwarbaar met elkaar verweven, het vormt een kluwen waarin de verslaafde alcoholist volkomen gevangen zit. Zonder hulp van anderen zal hij zich daar nog moeilijk uit kunnen redden en, zoals wij verder wel zullen zien, is de onthouding dan een eerste voorwaarde.

Dr. Stan Ansoms

Zie ook: de oplossing

1988 De Nederlandse boekhandel

     navigatie

Vorige
Omhoog

     gedachte

 
Het is geen schande ziek te zijn, wel er niets aan te doen...

  Reactie

Naam
Email

 

 

Bemerking van Ansoms:
Even wil ik ook ingaan op de vrij hypocriete houding die de gemeenschap aan-neemt tov het alcoholpro-bleem in zijn geheel. Wanneer men ergens dit thema aanraakt denkt men spontaan dat het gaat over de eerder be-perkte groep van duidelijk verslaafde drinkers. Welnu, dat is zelfbedrog. Het alcoholvraagstuk beperkt zich niet alleen tot het probleem van alcohol-verslaving in de strikte zin. Ook de niet-verslaaf-de drinker kan zichzelf of anderen enorm benade-len. Denken wij bijvoor-beeld maar aan de talrijke verkeersongevallen waar-bij alcoholgebruik of mis-bruik op n of andere wijze tussen kwam. Bovendien wil ik aanstip-pen dat de meeste alcoholisten zich jarenlang als sociale drinker wisten te handhaven. En verder zou ik de vraag willen stellen wie binnen de groep van sociale drinkers (en iedereen denkt dat hij daartoe behoort) de meeste kansen heeft om te evolueren naar alcohol-isme? Wij hebben daartoe geen duidelijke kreteria. De laatste tijd heeft men veel belangstelling voor de zogenaamde 'High risk' groepen. (toenemend alcoholgebruik bij jongeren). Globaal genomen menen wij dat in een maatschappij als de onze niemand mag denken dat hij met het alcoholvraagstuk niets te maken heeft.


 

Ik ben verpleegkun-dige ik ben momenteel in therapie wegens relatieproblemen mijn partner is nu tien jaar nuchter , wij blijken allebei "hooggevoelig" te zijn, deze mensen zijn vlugger vatbaar voor een burnout, ik doe nu veel opzoekin-gen ivm burnout , hooggevoeligheid en alcoholisme en wat me opvalt is dat een burnout verassend veel overeenkomsten heeft met iemand die chronisch alcoholverslaving heeft. Hebben jullie daar meer ervaring mee.
 

contact kan via het mailadres van Stoppen.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige Omhoog

Start ] Omhoog ] Volgens AA ] Ayurveda ] Jellinek ] [ Stan Ansoms ]

   aanwezig 

  2001-2012*copyright